GeoZoo » Gryzoń » Opieka nad wiewiórką pospolitą
Opieka nad wiewiórką pospolitą

Opieka nad wiewiórką pospolitą

Opieka nad wiewiórką pospolitą żyjącą w środowisku naturalnym uzależniona jest niekiedy od ludzkiego wsparcia. Zwierzęta osłabione, chore czy okaleczone, które żyją w środowisku naturalnym często są bezradne. W takiej sytuacji narażone są na niebezpieczeństwo ze strony drapieżników.

Opieka nad wiewiórką pospolitą dotyczy zwierząt żyjących na wolności, jak i w niewoli. Gryzonie te zamieszkują Europę i Azję. Wiewiórki pospolite występują w całej Polsce, w lasach liściastych, mieszanych i parkach, a także można je spotkać w ogrodach. Jednak ulubionym środowiskiem wiewiórek są lasy iglaste.

Rekonwalescencja wiewiórek

Opieka nad wiewiórką pospolitą może być potrzebna z wielu względów. Wiewiórkom w ich środowisku naturalnym zagrażają niektóre rasy psów, koty, kuny czy inne drapieżniki. Na skutek złapania przez te zwierzęta wiewiórki mogą doznać licznych urazów. Może dojść do zaburzenia koordynacji ruchu, porażenia, a także stresu.

Chorym czy rannym wiewiórkom należy:

  • zaopatrzyć rany,
  • podać witaminy z grupy „B”,
  • podłączyć do kroplówki,
  • podać środki przeciwbólowe,
  • podać antybiotyk przepisany przez weterynarza.

Po tych czynnościach wiewiórka pospolita zostaje umieszczona w ciemnej klatce. Dopiero po 4-7 dniach można sprawdzić czy leczenie było prawidłowo przeprowadzone. W przypadku odwodnionej i wyziębionej wiewiórki należy położyć ją w kartonowym pudełku oraz owinąć ręcznikiem i ligniną.

U niektórych silniejszych osobników może być zastosowane naświetlenie podczerwieni. Znalezioną wiewiórkę nie wolno jest leczyć samodzielnie. O przeprowadzeniu badań i zastosowaniu leczenia musi zadecydować lekarz weterynarii.

Opieka nad wiewiórką pospolitą

Pomoc weterynaryjna

Opieka nad wiewiórką pospolitą żyjącą na wolności może okazać się niezbędna nawet do końca jej życia. Wiewiórki po urazach i osłabione przedłużającymi się mrozami oraz młode, które wypadły z gniazda bez pomocy człowieka nie przetrwają. Znaleziona okaleczona wiewiórka ma przeprowadzanych szereg potrzebnych badań weterynaryjnych.

W pierwszej kolejności oceniane jest:

  • zachowanie chorego osobnika,
  • oddech,
  • krwawienie z nozdrzy,
  • zdolności poruszania się,
  • temperatura ciała,
  • napięcie skóry,
  • stan i barwa śluzówek.

Po tych zabiegach szukane są złamania i otwarte rany. Zaropiałe i zanieczyszczone zranione miejsca zostają oczyszczone i zaopatrzone chirurgicznie. W razie potrzeby stosowane są antybiotyki. U wiewiórek, które znajdują się w stanie wstrząsu lub są odwodnione w pierwszej kolejności podtrzymywane jest krążenie.

W przypadku licznych złamań wiewiórka najczęściej do końca życia trzymana jest w obszernej wolierze, ponieważ nie będzie już sprawna ruchowo. Oznacza to, że nie poradzi sobie w przyrodzie. Podczas rehabilitacji wiewiórki otrzymują odpowiedni i pełnowartościowy pokarm. Po rekonwalescencji wypuszczane są do swojego naturalnego środowiska.

Opieka nad wiewiórką pospolitą przekłada się na funkcjonowanie tego gryzonia i jego potomstwa. Wpływa również na stan zdrowia psychicznego i fizycznego tych zwierząt. Niekiedy może uratować okaleczonej, osłabionej czy niedożywionej wiewiórce życie. W Polsce od roku 2014 wiewiórka pospolita podlega częściowej ochronie.


ZOBACZ TAKŻE

[pt_view id=”6f01e38f2y”]

Scroll to Top